Berichten weergeven met het label piqué. Alle berichten weergeven
Berichten weergeven met het label piqué. Alle berichten weergeven

donderdag 23 april 2015

You can keep your hat on!

Om een wedstrijddeelname meer ben ik niet verlegen. Dus vol ongeduld wachtte ik de nieuwe opdracht van Sew it up af. Voor april kozen ze VINTAGE als thema. Daar heb ik toch wel even over moeten nadenken. Er werden zelfs beperkingen opgelegd: je creatie moest gemaakt worden ofwel aan de hand van een vintage patroon, ofwel een heruitgegeven vintage patroon, ofwel een vintage geïnspireerd patroon, ofwel met een vintage stofje, ofwel een combinatie met één van de puntjes uit de opsomming. STOF TOT NADENKEN!
 
Vintage stof had ik niet in mijn voorraadje. Dat kon ik al wel schrappen. Vintage patronen zijn ook uiterst schaars, bijna onvindbaar in mijn collectie. Dus dat maakte het selecteren van een geschikt patroon nog moeilijker. Uiteindelijk vond ik er eentje, en ging ik over tot de aankoop van mijn stof. Maar vanaf dan ontbrak het met aan tijd en energie om aan de slag te gaan...

U moet weten, ik heb zo'n 2 maanden zonder job gezeten. Maandag start ik met mijn nieuwe uitdaging. Het was voor mij een kans om veel te naaien, tussen de sollicitatiegesprekken door. Maar er waren ook andere projecten die uitgevoerd moesten worden: zo verfde ik een klerenkast voor dochterlief, rommelde ik de zolder op, maakte ik mijn naaikamer leeg om er een nieuwe kast neer te poten waar al mijn materiaal in kan, bracht ik een bezoek aan het containerpark, oliede ik de tuinmeubelen, plantte ik de venkel,... Van naaien kwam er echt niet veel meer in huis. Maar ik wilde echt wel meedoen met Sew it up! Sinds februari heb ik geen enkele deelname overgeslagen. Dus deze maand ook niet! Dan maar een back-up plan!
Bij het inladen van mijn nieuwe kast, vond ik mijn back-up  plan: een patroonpakketje van McCalls om hoeden te maken. Ik ben gek op hoeden. Ik kan het aantal hoeden in mijn collectie al lang niet meer op 2 handen tellen. Ooit, heel lang geleden,  had ik me voorgenomen om zelf een hoed te maken. Waarom nu niet? Het leek me een minder omslachtig project dan wat ik eerst wilde maken. Dus ik raapte mijn energie bijeen en ging aan de slag...
Een hoed dus! Maar ik had geen stof. En ik was te tam om mijn fiets te nemen, en naar de stoffenwinkel te rijden. Dan maar werken met restjes (die ligger anders toch maar extra stof te vergaren)! Ik had net niet genoeg appelblauzeegroene piqué, dus werkte ik de punten van het lint rond de hoed af met de speciale textuurstof waarmee ik het jurkje voor mijn dochter maakte. Een klein detail dat de hoed toch iets extra geeft. Ik dubbelde mijn stof, om ook aan de binnenkant een mooi resultaat te krijgen. De zichtbare naden werkte ik af met een biaslint, zodat ook de binnenkant toonbaar is aan de medemens. En om alles extra vintage te maken, werkte ik mijn hoed volledig af met mijn vintage Singer. Dat had ik me immers voorgenomen.

 
Het is een hoed geworden met toch wel een beetje diva-gehalte. Draag er een grote zonnebril bij, en je kan zo op pad!

woensdag 11 februari 2015

Van hetzelfde laken een broek

Wat was ik blij toen overlaatst het laatste zoompje van mijn jurkje klaar was en ik net op tijd mijn outfit af had om op stap te gaan. En wat een zalig stofje, die piqué! Het voordeel aan naaien is dat je terwijl je iets aan het maken bent, je ondertussen aan andere dingen kan denken. Ik gebruik die tijd om mijn gedachten te ordenen en tot rust te komen, en bedenk ondertussen wat ik nog allemaal kan maken met de stofjes die onder mijn persvoet passeren. Dus na mijn jurkje moest er zeker nog een broek gemaakt worden in deze zalige appelblauwzeegroene piqué.
Eerst ging ik er een gewoon simpel modelletje van maken: rechtdoor, niet te veel plooitjes. Maar toen ging er plots een lichtje branden. Ooit, heel lang geleden, kreeg ik van een collega een patroontje te leen. Ze had zelf een SUPER ZALIGE broek in linnen laten maken door haar moeder. En ik moest en zou die voor mezelf ook maken. Ik heb toen 2 versies gemaakt, maar allebei in een stof die ik nog had liggen en die het model absoluut niet tot z'n recht deden komen. De ene was te flodderig, de andere was te stijf. Mislukt en verticaal geklasseerd. Maar in deze piqué moest het lukken.

Dus met fierheid toon ik u mijn nieuwe broek. Het model komt uit een knipmode van heel lang geleden: juni 2003! Het model is bedoeld om bovenaan te sluiten met een lint en knoopjes om de plooi mooi te laten vallen, maar ik heb een beetje vals gespeeld en alles bovenaan vast gezet en omgezoomd met een elastiekje.

De stof valt perfect zoals het hoort. Eindelijk is het me gelukt om mijn eigen versie te maken. Bedankt Carlalaaa voor de inspiratiebron! Ik heb een nieuwe lievelingsbroek. Zo gemakkelijk dat die zit!

Ik hoor u nu wel denken, zo geweldig is die broek niet. Maar probeer dan zelf maar eens een deftige foto te nemen van jezelf in een wijde broek met flap. Dit is de beste uit de reeks. Misschien komt er wel een update met betere foto's. *Fotografen mogen hun kandidatuur doorsturen

Hier alleszins een selectie van de afgekeurde foto's: te donker en te ver weg, te licht, te blokvormig *waar is dat model van die broek ineens naartoe? en tot slot iets teveel was in beeld.




zaterdag 7 februari 2015

Duiveltje uit een doosje

Ik ben iemand die blij wordt van het openen van pakjes, pakketjes, doosjes, ... om daarin de verborgen schatten te vinden. Ik kan het dan ook niet laten om aandachtig mee te kijken wanneer er bijvoorbeeld in mijn stamcafé een groot pakket wordt geleverd vol met nieuwe stofjes. HEEEEEEERLIJK vind ik dat! Geen enkele klant had de metertjes stof al gezien, en ik heb er al even aan mogen voelen. Ik had zowaar een primeur! PRACHTIGE piqué in zachte lentekleurtjes: roze, appelblauwzeegroen en muntgroen. Ik ging nog wel eens een andere keer terugkomen als ik wist hoeveel ik nodig had om een broek te maken.

Ik ben teruggegaan. De dag nadien - vandaag- om stof te kopen om nog snel een jurkje te maken . We gaan uit vanavond. Het werd de Harlequin in de appelblauwzeegroene versie. Ik dacht dat ik nog ruim de tijd had om mijn easy jurkje om te toveren, dus passeerde ik nog even langst de uitverkoop bij Zahia in Lier om nog wat leuke parels en juweeltjes op de kop te tikken. Dat heb ik ook gedaan. Mijn kleurenpallet: eigeel. Prachtig in contrast met mijn nieuwe stof.

Thuisgekomen bleek dat "om zeven uur ginder" eigenlijk toch niet klopte en "om vijf uur vertrekken" was. KRAP. Maar ik heb het gehaald. Beleg werd vervangen door bias (SORRY NANCY, het was dat of geen nieuwe jurk). Maar ik was net op tijd klaar om alles door te spoelen met een glazeke cava. Heel content ben ik! Als dat geen perfect timemanagement is (het lief staat nog onder de douche)